مقاله شهرسازی تحلیل فضایی سطح توسعه یافتگی تهران به تفکیک مناطق شهری

مقاله شهرسازی تحلیل فضایی سطح توسعه یافتگی تهران به تفکیک مناطق شهری

چکیده:

شهر محصول روابط و مناسبات پیچیده اقتصادی و اجتماعی است و ناهمگونیxadهای فضایی آن بازتاب فرایندهای درهمxad بافته فرهنگی- اجتماعی و سیاسی- اقتصادی در طی تاریخ در بستر طبیعت بوده است.

هدف این مقاله، بررسی چگونگی ناهمگونیxadهای فضایی بین مناطق ۲۲ گانه کلان شهر تهران است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است. برای شناخت سطوح توسعه مناطق شهر تهران از ۳۱ شاخص در قالب ۷ معیار اصلی استفاده شد. با بهره گیری از مدل AHP و نرم افزار EXPERT CHOISE هریک از معیارها و زیرمعیارها دو بهxad دو با هم مقایسه شد و نسبت به یکدیگر مورد ارزیابی و امتیازدهی قرار گرفت.

در نهایت، با روش خوشه xadبندی سلسله مراتبی مناطق ۲۲ گانه کلان شهر تهران از نظر درجه توسعه یافتگی در چهار سطح توسعه xadیافته، نسبتاً توسع هxadیافته، توسعهxad متوسط و توسعهxad نیافته خوشهxad بندی و در محیط Arc Gis به صورت نقشه نمایش داده شد. نتیجه بررسی شاخص ها نشان می دهد کلان شهر تهران فاقد وحدت کالبدی- اجتماعی بوده و ناهمگونیxadهای فضایی بین مناطق شمالی و جنوبی آن به عنوان ویژگی اصلی ساختار فضایی کلان شهر تهران همچنان پابرجاست. ادامه روند کنونی چالشی اساسی در راه دست یابی به توسعه پایدار شهری و شهر خوب نه فقط برای تهران، بلکه چالشی در سطح ملی است.

شهر تهران ، AHP ، شاخص های توسعه ، عدالت فضایی ، توسعه پایدار شهری

نقد شهرسازی...